Buitenaards  
VREEMD EN TOCH VERTROUWD   

Micha Beuger  

Solaris – Overzicht, geschiedenis
Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
▼ Overzicht
▼ Mensachtige volkeren
▼ Solarische Oertijd
 ▼ Eerste Solarische Oorlog
▼ Andromedatijdperk
▼ Paradijsproject
 ▼ Tweede Solarische Oorlog
▼ Tweede Solarische Pact
▼ Solaris – Toekomst
Pas op, als je het woord Solaris noemt, want er zijn meer hondjes, die Fikkie heten.
Solaris is een algemene kreet, afgeleid van het Andromedo-Galactische woord 'sol', dat 'zon' betekent.
Veel aardse talen stammen af van het A-G. Denk maar aan ons woord 'solarium', dat 'zonnebank' betekent.

Het Solarisstelsel in deze website bevindt zich aan de andere kant van de kern van onze Melkweg.
Vanaf de Aarde gezien, iets naar links. De afstand van dit stelsel tot de kern is 5.000 lichtjaar.
Onze Aarde is 30.000 lichtjaar verwijderd van de kern. Solaris ligt dus circa 35.000 lichtjaar van ons vandaan.

Het Solaris Zevensterstelsel is veel ouder en ruim tweemaal zo breed als ons eigen planetenstelsel.
Rond de kern van onze Melkweg staan de hemellichamen veel dichter bij elkaar dan bij ons.
Omdat ze veel ouder zijn, hebben de centrale stelsels meer tijd gehad om te stabiliseren.
Bij ons is de Aarde de enige rotsplaneet met fysiek leven. In Solaris zijn er tientallen bewoond of bewoonbaar.
Wij hebben vier reusachtige gasplaneten. Bij Solaris draaien zes kleinere sterren rond één grote centrale ster.
De gemiddelde afstand tussen aangrenzende sterrenbanen is daar drie miljard kilometer.

De afbeelding links in de kop van alle pagina's van deze website toont het stelsel gezien vanaf mijn thuisplaneet,
in een van de zeldzame periodes, waarbij alle sterren in conjunctie staan.
Normaal zie je ze verspreid over de hele hemel.

Rond onze gasreuzen cirkelen tientallen rotsmanen. Rond elke Solarisster draait een handjevol rotsplaneten.
In Solaris draaien de planeten keurig in cirkelvormige banen en staan de meeste planeetassen exact vertikaal.
De Solarisplaneten kennen dus meestal geen seizoenen. Ons eigen stelsel is in dit opzicht veel gevarieerder.
De meeste Solarisplaneten staan op een gunstige afstand van hun zon en veel dichter bij elkaar dan bij ons.
Namelijk tussen de 100 en 300 miljoen km van hun zon en tussen de 10 en 50 miljoen km van hun buurplaneten.
Alle mij bekende Solarisplaneten zijn geheel massief en vertonen dus geen tektonische activiteiten of vulkanisme.
De ruimte in het Solarisstelsel is geheel vrij van rondvliegend puin. Het is er dus veel veiliger dan bij ons.
Je zou zweren, dat hoogtechnologische wezens het stelsel hebben geperfectioneerd en wellicht is dit ook zo.

Manen en planetoïden zijn uiterst zeldzaam in het mij welbekende Solaris Binnen.
Wellicht zijn er meer manen en planetoïden, en wie weet zelfs gasreuzen met ringenstelsels in Solaris Buiten.
Alle getallen in onderstaand overzicht heb ik slechts bij benadering vermeld.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Rang
  1
  1.1
  1.2
  1.3
  1.4
  2
  2.1
  2.2
  2.3
  3
  3.1
  3.2
  3.3
  3.4
  3.5
  4
  4.1
  4.2
  4.3
  4.3.1
  4.3.2
  4.3.3
  4.3.4
  4.3.5
  4.4
  4.5
  5
  6
  7
 Naam
Àlbaran
Kurâna
Mansira
Aurorion
Tiflis
Mókim
Thamnis
Šolám
Amantis
Türcin
Miyona
Mòrqabah
Kòran
Mòšrun
Fílitron
Čèstahraw
?
?
Mohòron
Maharin
?
?
?
?
?
?
Phurenq
Krákithaw
Mòrenq

Doorsnede in km        
3.000.000        
9.000        
7.000        
14.000        
6.000        
1.000.000        
5.000        
11.000        
12.500        
1.000.000        
9.000        
21.000        
7.000        
10.000        
20        
1.000.000        
?        
?        
30.000        
5.000        
?        
?        
?        
?        
?        
?        
1.000.000        
1.000.000        
1.000.000        

 Hoofdkleuren
Blauwachtig
Donkergroen
Oranje + crème
Donkerblauwgrijs
Lichtblauw
Geelachtig
Roodoranje
Goudgeel
Zilvergroen
Geelachtig
Wit + turkoois
Wit + roze
Wit + goudgeel
Wit + brons
Citroengeel
Geelachtig
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Rood + zwart
Geelachtig
Geelachtig
Geelachtig
 Toelichting
Centrale ster
Vlak, tropisch regenwoud, humanoïde
Heuvelachtig, mediterraan, humanoïde
Vlak, meestal geheel bewolkt, Aurorianen
Bergachtig, bergklimaat, humanoïde
Ster
Dampkringloos, onbewoonbaar
Gevarieerd, subtropisch, uitgeroeid
Heuvelachtig, gematigd, paradijselijk
Ster
Heet, bewolkt, niet-fysiek
Heet, bewolkt, niet-fysiek
Heet, bewolkt, niet-fysiek
Heet, bewolkt, niet-fysiek
Planetoïde, verre baan, onbewoonbaar
Ster
Uitgeroeid
Uitgeroeid
Kolonie, Andromedanen, uitgeroeid
Grote maan, reptiloïden, uitgeroeid
Kleine maan, uitgeroeid
Kleine maan, uitgeroeid
Kleine maan, uitgeroeid
Kleine maan, uitgeroeid
Uitgeroeid
Uitgeroeid
Ster – Planeten? Manen? Reptiloïden
Ster – Planeten? Manen? Reptiloïden
Ster – Planeten? Manen? Reptiloïden
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Mensachtige volkeren

Oerhumanoïden
Dit betreft hoogstwaarschijnlijk de autochtone bevolking van de planeet Aurorion, toen nog Obwàğ genaamd.
Het was een primitief, lomp en gewelddadig volk, dat je ergens kunt vergelijken met onze Neanderthalers.
Stammenoorlogen en eerwraak waren dagelijkse kost. Zij leefden grotendeels vanuit hun instincten en emoties.
Religies kenden zij niet. Nogal logisch, omdat er toen nog geen goden uit mensachtigen waren geëvolueerd.
Toch begon een minderheid van ons volk na duizenden jaren spiritueel te ontwaken. Zij snakten naar vrede.
Het allereerste 'vorige' leven dat ik mij kan herinneren, was op deze 'Oerplaneet'. Ik was zo'n vreedzame man.
Ik heette Bwan Hïtìr en werd smoorverliefd op mijn nichtje Jin Lutàn. Dat kon natuurlijk absoluut niet in onze stam.
Terwijl zij al zwanger van mij was, werd zij met het zwaard gedood door mijn bloedeigen broer Bwan Jalúq.
Al deze oerhumanoïden werden volledig uitgeroeid tijdens de Eerste of Kleine Solarische Oorlog.
Er ontstonden incarnatiepaden naar alle hieronder genoemde volkeren.

Reptiloïden
Ik weet echt niet, waar deze levensvorm vandaan komt. Zij zijn in ieder geval wijd verbreid in Solaris Buiten.
Zij lijken toch meer op mensen dan op reptielen. Wellicht danken zij hun bestaan aan genetische manipulatie.
Voor zover mij bekend, bestaat er momenteel alleen nog een incarnatiepad naar hun eigen volk.
Tot op de dag van vandaag zijn zij geen lid van de Galactische Federatie van Planeten.

Zuivere humanoïden
Oftewel Homo Sapiens. Oftewel Adam Kadmon. Mogelijk komen die allemaal oorspronkelijk vanuit Andromeda.
Mensachtige wezens, die zelfs door experts niet van de aardse mens kunnen worden onderscheiden.
Zij zien er vrijwel hetzelfde uit als wij en denken en voelen zoals wij. Zij en wij kunnen nakomelingen verwekken.
Ze zijn opvallend fijn gebouwd. Ook de mannen hebben weinig lichaamsbeharing en geen baard- of snorgroei.
Mediterraan ras op Mansira. Gemiddelde volwassen lichaamslengte 190 cm.
Blank hoogblond ras op Tiflis. Gemiddelde volwassen lichaamslengte 200 cm.
Donker sluikharig ras op Kurâna. Gemiddelde volwassen lichaamslengte 160 cm.
Negroïde ras op Kurâna. Gemiddelde volwassen lichaamslengte 150 cm.
Allen hebben tweerichtingsincarnatiepaden met alle andere humanoïden en destijds ook naar de aaphybriden.
Ik leefde als Qhalita Marvá-is op Mansira.

Aurorianen
Dit volk is ontstaan dankzij  kruising door Solarische reptiloïden met zichzelf en de autochtone oerhumanoïden.
Zij dachten hun eigen geslepenheid te integreren met de strijdlustigheid van de plaatselijke levensvorm.
Hoe noodlottig pakte dit alles uit! Al na een paar generaties ontstond een uiterst flegmatisch, vredelievend volk.
Plompgebouwd, in tegenstelling tot hun slanke, gestroomlijnde voorouders, de reptiloïden. Wat een sof!
En ze zijn niet te kruisen met andere levensvormen. En ze kunnen voorlopig uitsluitend naar zichzelf reïncarneren.

Aaphybriden
In het kader van het paradijsproject, ontwierpen de koloniserende Andromedanen een geheel nieuwe levensvorm.
De toen al vrij fijnzinnige homo sapiens werd nog meer verfijnd dankzij genetisch materiaal van aapachtigen.
En wel van het bonoboachtige, slimme, vruchtenetende, mintgroene aapje, met wat zwart aan de kop en een
dikke, lange zwarte staart, welke laatste evenwel totaal niet was terug te vinden in deze nieuwe levensvorm.
De aaphybriden bestonden in alle vier bovengenoemde rassen. Gemiddelde volwassen lichaamslengte 160 cm.
Zij waren biologisch niet te kruisen met andere levensvormen.

Ik leefde als kroonprins op de planeet Šolám. Zie mijn boek  Zonnenkinderen en kosmische vrijheid.
Alle aaphybriden werden volledig uitgeroeid in het kader van de Tweede of Grote Solarische Oorlog.
Voor zover mij bekend, zijn al hun zielen uiteindelijk als mensen op onze Aarde terecht gekomen.
De meeste via een niet-fysiek tussenbestaan, in mijn geval op Orion, de hoofdzetel van het Galactisch Bestuur.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Solarische Oertijd
Van de Oertijd van het Solarisstelsel heb ik eigenlijk geen herinneringen. Volgens reïncarnatiefundamentalisten
bestond ik toen nog niet als ziel, vandaar. Ik kan die periode ook niet zo goed in de tijd plaatsen. Het was in ieder
geval langer dan 3,5 miljoen jaar geleden. Het gebied rond de kern van onze Melkweg werd als eerste bewoond.
Later werden planetenstelsels aan de rand van onze Melkweg gekoloniseerd. En wel onze Aarde vele malen.
Pas tegen het einde van die Oertijd werd de Galactische Federatie van Planeten opgericht.
Obwàğ, de voorloper van Aurorion, was toen bevolkt met een agressief soort oermensen.

Het Solarisstelsel wemelde van de reptielachtige wezens, die daar toen al in ruimteschepen rondreisden.
Ze bewoonden bij voorkeur de kleinere hemellichamen, omdat ze niet zo dol op zwaartekracht waren.
Toch ging een groepje reptiloïden op de grote planeet Obwàğ wonen, in een ander gebied dan de oermensen.
De reptiloïden bewonderden hun strijdlust en wilden die overnemen. Verder hadden ze een grote hekel aan ze.
Biologische kruising werkte niet. Dan maar via genetische manipulatie. Het eindproduct bleek een grote flop.

De drie volken hebben nog een tijd naast elkaar geleefd, maar ik heb geen flauw idee hoe lang.
Ze hebben in ieder geval elkaars cultuur behoorlijk beïnvloed, hetgeen is terug te vinden in de Auroriaanse taal.
Wellicht zijn er zelfs bouwwerken uit die periode overgebleven op Aurorion.
Toen de oermensen steeds meer technologie begonnen te ontwikkelen, kregen de reptiloïden het echt benauwd.
Stel je voor, dat ook zij ruimtevaart zouden ontwikkelen en de reptiloïden zouden verdrijven!
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Eerste of Kleine Solarische Oorlog
Er ontstond een heftige burgeroorlog op Obwàğ, en wel tussen de reptiloïden en de autochtone oermensen.
Hoewel de reptiloïden de Aurorianen verachtten, wilden ze hun biologische verwanten toch geen kwaad doen.
De Aurorianen bleven dan ook neutraal in deze strijd, waarvoor zij zich totaal niet verantwoordelijk voelden.
De reptiloïden waren verre in de minderheid en dreigden dan ook de strijd te verliezen. Daarom riepen ze de hulp
in van hun broeders, die in groten getale met ruimteschepen, zeg maar gevechtsvliegtuigen, kwamen assisteren.
De oermensen werden totaal uitgeroeid, hetgeen tienduizenden dolende zielen opleverde.

In tegenstelling tot op onze Aarde, waar incarnatie een multidimensionaal, complex gebeuren is,
heerst in het Solarisstelsel nog steeds lineaire reïncarnatie, waarbij een keten levens wordt doorlopen.
Naar gelang de instelling van die zielen, konden ze kiezen uit de incarnatiepaden naar reptiloïden of Aurorianen.
Later, na een niet-fysiek tussenbestaan, konden ze ook incarneren in zuivere humanoïden.

De oorlog had veel puinhopen achtergelaten. De reptiloïden stelden de Aurorianen zo goed mogelijk schadeloos.
Het Eerste Solarische Pact werd opgesteld, wat inhield, dat de reptiloïden nooit meer een voet zouden zetten op
Aurorion of haar drie buurplaneten. Mochten de Aurorianen ooit beschikken over ruimtevaart, dan zouden ze uit
de buurt blijven van door reptiloïden bewoonde of voor hen gereserveerde hemellichamen.
Eventuele ontmoetingen zouden plaatsvinden op nader overeen te komen neutraal terrein.
Dit pact is nog steeds van kracht en is nog nooit door een van beide partijen overtreden.
Het werd later bij het Galactische Bestuur aangemeld en door dit college bekrachtigd.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Andromedatijdperk
Een groep van veertien onsterfelijke Andromedanen, zeven vrouwen en zeven mannen, toonden grote interesse
in het Solarisstelsel, mede gezien de veelzijdigheid van werelden en bewoners. Ze kozen de enorme rotsplaneet
Mohòron, die de reptiloïden vanwege haar zeer sterke zwaartekracht links hadden laten liggen, als thuisbasis.
Dankzij hypertechnologie en interdimensionaal reizen, brachten ze een en ander over naar hun nieuwe wereld.
Voor het verkeer binnen het Solarisstelsel maakten zij gebruik van snelle, comfortabele ruimtependels.

Mohòron moet een prachtige, paradijselijke wereld zijn geweest, met gevarieerde landschappen, flora, fauna en
mensachtigen, zowel sterfelijke als onsterfelijke. En technologisch buitengewoon ontwikkeld. De Andromedanen
genoten ook intens van de nachtelijke hemel, waarin veel meer te zien is dan vanuit onze Aarde. Die planeet telt
maar liefst vijf manen, waarvan de grootste, even groot als Mars, zichtbaar bewoond was, zij het door reptiloïden.

De Andromedaanse stuurgroep legde contact met het Galactische Bestuur, de reptiloïden en de Aurorianen.
De reptiloïden, die een bloedhekel aan humanoïden hadden, weigerden met de Andromedanen samen te werken.
Het Galactische Bestuur en de Aurorianen stemden toe in samenwerking, mits onder strikte voorwaarden.
De Andromedanen mochten geen politieke macht uitoefenen. Ze moesten uiterst terughoudend zijn in het delen
van kennis, vooral op technologisch gebied. Ze moesten alle bestaande culturen dus in hun waarde laten.
Met deze laatste regel hadden de van nature liefdevol ingestelde Andromedanen uiteraard geen enkel probleem.
Aurorianen zijn rasechte techneuten. Ze hadden zeer veel belangstelling voor de Andromedaanse ruimteschepen.
De Andromedanen deden ze enkele exemplaren cadeau en moedigden ze aan om die na te maken.
Ook gaven ze vrijblijvende cursussen in zelfontwikkeling, waaraan ongeveer 10% van het volk deelnam.
De Andromedanen beloofden een oplossing te zoeken voor de genetische beperkingen van de Aurorianen.
Kortom, het kon al gauw niet meer stuk tussen Aurorianen en Andromedanen, tot op de dag van vandaag.

Ook met de humanoïden van Kurâna, Mansira en Tiflis klikte het, al wilden die toen geen technologie overnemen.
De bewoners deden wel op grote schaal mee met het Andromedaanse zelfontwikkelingsprogramma.
Deze drie planeten waren waarschijnlijk niet al te lang daarvoor door de Galactische Federatie gekoloniseerd.
Het zijn zogenaamde vredesplaneten, die door de Federatie worden beschermd tegen aanvallen van buitenaf.
Andromedanen namen vaak mensen mee in hun ruimteschepen en lieten ze kennis maken met hun buurplaneten.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Paradijsproject
Als oplossing voor de beperkingen van de Aurorianen, lanceerden de Andromedanen het paradijsproject.
De nog niet in gebruik zijnde planeten Amantis en Šolám zouden worden getransformeerd tot paradijswerelden.
Zowel humanoïden als Aurorianen konden daar, mits voldoende voorbereid, incarneren in nieuwe levensvormen.
De betrokken volkeren waren laaiend enthousiast, maar het Galactische Bestuur uitte serieuze bedenkingen.
Onder strikte voorwaarden werd het project toch uitgevoerd, tot groot ongenoegen van de reptiloïden.

Levensvormen werden per ruimtependel uitgewisseld. Amantis kwam als eerste gereed, op de nieuwe mens na.
Amantis was bestemd voor reïncarnerende Aurorianen, maar dat is er tot nu toe nog niet van gekomen.
Vanuit Amantis werd Šolám gekoloniseerd en verscheen de eerste nieuwe menselijke levensvorm.
Hiernaartoe reïncarneerden zielen van de drie humanoïde vredesplaneten. Dit project was zeer succesvol.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Tweede of Grote Solarische Oorlog

Nog even samenvattend over dimensiebewustzijnsniveaus
3D is onze huidige Aarde, een momenteel in onze Melkweg zeldzaam toonbeeld van polariteit en isolement.
4D zijn vredesplaneten, met bescherming vanuit het Galactische Bestuur, in frequentie een kwint hoger gestemd.
Aurorion is officieel geen vredesplaneet, gezien hun militaire apparaat en gebrek aan paranormale vermogens.
Toch verkeert hun planeet in beperkt 4D, gezien het respect van de gehele bevolking voor alles wat leeft.
5D zijn autonome paradijsplaneten, waar lam en leeuw samen grazen, qua frequentie een octaaf hoger gestemd.
6D en hoger zijn onsterfelijke werelden, waar geest onmiddellijk en duurzaam wordt gematerialiseerd.

En dan bovengenoemde oorlog
Met lede argusogen aanschouwden de reptiloïden de explosieve groei van bevolking en technologie op Šolám.
Wie weet, zouden ze al spoedig ruimtevaart ontwikkelen en andere planeten koloniseren. Dat nooit!
Op het kwetsbare moment van de geplande overgang van Šolám van 5D naar 6D sloegen deze reptiloïden toe.
Dankzij een gerichte, invaliderende aanslag op de kroonprins, degradeerde Šolám juist van 5D naar 4D.
Šolám viel dus onmiddellijk van haar paradijsstaat, hetgeen vanuit het hele stelsel duidelijk zichtbaar was.
Letterlijk doofde het licht. Van fel stralend goudgeel werd het binnen korte tijd dof zandkleurig.
Zoiets moet ook op Aarde zijn gebeurd bij de 'zondeval' in het Paradijs van Eden. Hoe droevig allemaal!
Hoewel, eigenlijk valt het toch wel mee. Wat er later en verderop gebeurde, is veel droeviger en onherroepelijker.

Volgens het contract met het Galactisch Bestuur verloren de Andromedanen alle zeggenschap over Solaris.
Zij mochten, tot de aanstaande transformatie van de Aarde, niet meer in fysieke vormen in Solaris verschijnen.
Noodgedwongen keerden zij terug naar Andromeda, met achterlating van al hun ruimteschepen op Aurorion.
Gelukkig samen met uitgebreide, vooral technologische, documentatie op Aurorion en Šolám.
De oorlog escaleerde op afgrijselijke wijze in het planetenstelsel van de ster Čèstahraw.
Met miljoenen atoombommen werd alle leven van alle hemellichamen van dat stelsel volkomen vernietigd.
Alle watervoorraden en dampkringen verdwenen vrijwel geheel de ruimte in.
Gelukkig zijn de rotslichamen zelf nog intact en cirkelen ze nog steeds in hun oorspronkelijke omloopbanen.
Maar verder zijn het uitgebrande sintels, vanuit de ruimte gezien rood met zwart.
Zoals sommige noten van een Japanse bolletjesmix, die ik eens zat te eten, toen ik dit beeld kreeg.

Slechts met hypertechnologie zouden deze werelden nog kunnen worden hersteld. Šolám had iets meer geluk.
Meteen na het overlijden van de kroonprins, kwamen de reptiloïden met hun gevechtsruimteschepen aangesneld.
Weliswaar werd de hele bevolking met atoomwapens uitgeroeid en overleefde zelfs geen bacterie de aanval.
Maar de dampkring en al het water bleven behouden. Van veel stenen gebouwen staan er zelfs nog ruïnes.
Vanwege desinteresse in planten en dieren, lieten de reptiloïden de paradijsplaneet Amantis volledig intact.
En alle flora en fauna van Šolám komt ook op Amantis voor. Herstel zou daarom binnen zes dagen kunnen.
Onze vrienden de Aurorianen troffen alle – vooral bacteriologische – voorbereidingen, die ietsje langer vergden.
Maar de uiteindelijke klus mogen de op onze Aarde gereïncarneerden doen. Wauw! Ik doe zeker mee!
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Tweede Solarische Pact
Maar hoe nu verder, na deze gigantische verwoestingen, waarbij alle betrokkenen alleen maar hadden verloren?
Kon hier nog profijt uit worden behaald? Dit zei het Galactische Bestuur, dat net iets strategischer was ingesteld.
Zij kregen nu mooi de beschikking over miljoenen hoogontwikkelde zielen voor hun project Aarde.
Onder alle beschavingen van het Solarisstelsel werden bindende volksreferenda gehouden.
Vervolgens werd door het Bestuur een pact opgesteld, dat tot op heden volledig wordt nageleefd.
De hoofdpunten zijn:

• Alle hemellichamen rond de ster Čèstahraw zijn niemandsland, dus blijft iedereen uit hun territoriale ruimtes
• In Solaris Binnen zijn reptiloïden uitsluitend, en wel onvoorwaardelijk, welkom op de planetoïde Fílitron
• In Solaris Buiten zijn Aurorianen uitsluitend, en wel onvoorwaardelijk, welkom op de planetoïde Sìtrís
• De Aurorianen beheren fysiek alle planeten van de sterren Àlbaran en Mókim en de planetoïde Fílitron
• Alle niet-fysieke planeten van Türcin worden rechtstreeks beheerd door afgezanten van het Galactische Bestuur
• Alle incarnatiepaden vallen onder directe verantwoordelijkheid van het Galactische Bestuur
• Dit pact blijft volledig van kracht totdat de sleutelplaneet Aarde volledig genoeg tot paradijs is getransformeerd
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Solaris – Toekomst
De grondregel van Al-Wat-Is luidt: 'Alles, wat ooit enige betekenis heeft gehad, zal voor altijd blijven bestaan.'
Dit principe geldt voor alle verdwenen geliefden, inclusief dieren, natuurgebieden, molens, tramlijnen, enzovoort.
Al-Wat-Is betekent per definitie: Al-Wat-Is, Al-Wat-Was. Al-Wat-Zal zijn en Al-Wat- Zou kunnen zijn.
Al-Wat-Is wordt permanent opgeslagen in het universele dataveld van het Heelal en is zo onmiddellijk herstelbaar.
Behalve herstel van verloren werelden wordt ook iets nieuw verwacht: oprichting van de Solarische Alliantie.
Het Solaris Zevensterstelsel wordt uiteindelijk een multiculturele gemeenschap. Eenheid in verscheidenheid!
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website