Buitenaards  
VREEMD EN TOCH VERTROUWD   

Micha Beuger  

Solaris – Buiten
Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
▼ Mijn contact met een reptiloïde
▼ Kenmerken van de reptiloïden
▼ Ruimtevaarttechnologie
 ▼ Solaris – Midden
▼ De planeet Thamnis
▼ De planetoïde Fílitron
 ▼ De planeet Sìtris
▼ Toekomstverwachtingen
▼ Kosmische uitwisselingen
De planetenstelsels van de buitenste drie sterren van het Solaris Zevensterstelsels worden al miljoenen jaren
bewoond door reptiloïden. Ik weet niet, of dit één of meerdere rassen betreft. De reptiloïden waren de eersten in
Solaris met een hoogwaardige technologie, waaronder geavanceerde ruimtevaart en genetische manipulatie.
Tot op de dag van vandaag zijn zij geen lid van de Galactische Federatie van Planeten, maar dit kan veranderen.
Zij waren de initiatiefnemers van de Eerste (of Kleine) en de Tweede (of Grote) Solarische Oorlog.

Ik weet nauwelijks iets van hun biologie, cultuur en talen, maar ik kreeg wel begin oktober 2009 wat info door.
Zo weet ik, dat hun residentieplaneet Hòvron heet, hetgeen niet echt exotisch klinkt. Ook ontving ik de namen van
twee andere hemellichamen, waarvan ik alleen de naam van de uitwisselingsplanetoïde Sìtrís heb onthouden.
Ik vermoed, dat hun talen, zelfs meer dan het Auroriaans, verwant zijn aan het Andromedo-Galactisch.

Op deze pagina maak je ook kennis met het planetenstelsel van Solaris Midden, thans nog steeds niemandsland.
Ook behandel ik hier de planetoïde Fílitron, die weliswaar behoort tot Solaris Binnen, maar momenteel vooral van
belang is voor de toenemende toenadering tussen de Aurorianen en de reptiloïden.
Ook beschrijf ik hier de planeet Thamnis, eveneens in Solaris Binnen, maar die qua functie ietwat lijkt op Fílitron.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Mijn contact met een reptiloïde
Zondag 27 juni 1999. Droom tussen ontwaken om 05.00 en mijn wekker om 06.00.
Ik was bezig met het herordenen van een metalen opbergkorf met plastic hangmapjes vol kantoorartikeltjes.
Een man tussen 30 en 40 jaar oud, met een keurig glad gezicht en zwart haar, ietwat Japans, in pak met stropdas,
wilde zijn spullen erin hangen, maar merkte, dat er geen plaats voor was, omdat de korf al door mij was ingedeeld.
Ik bood aan zijn mapje wat op te ruimen, maar de man schudde wanhopig zijn hoofd. ‘Too late’.

‘Too late’. Ik wist dat hij mijn tegenspeler was, de verwoester van mijn thuisplaneet.
Het Zonnenkinderen project was nu al zover gevorderd, dat het onomkeerbaar was.
Zelfs ik zou dit nu niet meer kunnen terugdraaien.
Het merkwaardige was, dat mijn tegenspeler zo eerlijk, integer, sympathiek en zachtaardig overkwam.
Ik voelde zelfs medelijden, omdat zijn levenswerk mislukte. Toch hield ik vast aan mijn rechtvaardigere project.
Deze man was duidelijk mijn broer, thans reptiloïde, met wie ik als oermens op de planeet Obwağ had geleefd.
Was hij in die droom niet-fysiek? Of kunnen reptiloïden zich als mensen voordoen? Of hypnotiseren zij ons?
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Kenmerken van de reptiloïden
Zoals ik al schreef, weet ik weinig van ze af. Ik zal me nu op ze concentreren en ze waarnemen buiten ruimte en tijd.
Ze zien er meer uit als mensen dan als reptielen. Wellicht zijn ze door manipulatie uit beide levensvormen ontstaan.
Ze hebben weliswaar schubben, maar die zijn even verfijnd als bij onze huidstructuur.

Ik krijg nu het beeld van een glinsterend, lichtblauwgroen wezen, slank en gestroomlijnd gebouwd, circa 1,80 lang.
Maar ook van een iets steviger en iets kleiner wezen, in iets grover glanzend pasteloranje, overgaand in violet.
Het betreft hier kennelijk twee van de mogelijk vele rassen, die waarschijnlijk allemaal onderling zijn te kruisen.
Ik moet nu stoppen met visualiseren, voordat ik dinosaurussen zie, want ik zie staarten, maar die hebben ze niet.

Ze zijn zeer intelligent en geslepen. Soms nietsontziend tegenover andere levensvormen zoals mensachtigen.
Maar van nature solidair met hun soortgenoten en respectvol jegens hun biologische verwanten.
Ze hebben emoties, maar kunnen die goed beheersen en verbergen. Ze laten nooit het achterste van hun tong zien.
Ze zijn over het algemeen chauvinistisch en patriottisch, maar ook sportief. Ze geven hun verlies altijd ruiterlijk toe.
Eenmaal gemaakte afspraken komen ze steeds nauwgezet na. Wat dit betreft, weet je precies, wat je aan ze hebt.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Ruimtevaarttechnologie
Hun ruimteschepen zijn in de eerste plaats gevechtsvliegtuigen, die ook in dichte dampkringen snel wendbaar zijn.
Bijna allemaal zijn ze zwart en driehoekig en hebben een spanwijdte en een lengte van ongeveer twintig meter.
Met laserwapens en kernbommen. Voor massaal transport van personen en goederen zijn ze minder geschikt.
Vandaar dat je ze meestal in grote vloten in een driehoekige formatie ziet vliegen. Ze hebben miljoenen toestellen.
Ze kunnen de lichtsnelheid benaderen en ontlenen al hun energie rechtstreeks uit het universele nulpuntveld.
Hun navigatie werkt via het vierdimensionale ruimteraster. Qua techniek lijken ze dus op de Auroriaanse schepen.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Solaris – Midden
Dit betreft de vierde Solarisster Čèstahraw met haar satellieten, alle tien rotsachtige hemellichamen.
En wel vijf planeten, waarvan Mohòron, de middelste, met haar 30.000 km doorsnede, de grootste rotsplaneet is.

Mohòron telt vijf manen. Manen zijn zeldzaam in Solaris. Haar grootste, Maharin, is bijna zo groot als onze Mars.
Ik probeerde mij beelden te vormen van deze tien hemellichamen, terwijl ik een Japanse bolletjesmix zat te eten.
Één bolletjessoort is rood met zwart. Tot mijn verbazing zien alle rotslichamen van Solaris Midden er zo uit.
Pas veel later kwam ik erachter, dat Solaris Midden werd verwoest tijdens de Tweede of Grote Solarische Oorlog.
Hierbij zijn kernbommen gebruikt, die dampkringen en water de ruimte in bliezen en schroeiplekken achterlieten.
Van slechts twee hemellichamen weet ik zeker, dat ze zijn bewoond. Uitsluitend hiervan ken ik ook de namen.
De overige acht kunnen best altijd al onbewoonbaar zijn geweest. In dit geval kale, rood met zwarte rotsen.
De maan Maharin werd bewoond door de reptiloïden. Het moet best een mooie wereld zijn geweest.

Mohòron was een van de, waarschijnlijk vele, Galactische koloniën voor het eigen volk van de Andromedanen.
Ik visualiseer een reusachtige rotsplaneet in voornamelijk lichtblauwgroen, met wat witte wolkensliertjes.
Volgens mijn visie was het een buitengewoon veelzijdige wereld, met opvallend veel continenten en zeeën.
Ik weet niet precies, wie wat heeft verwoest tijdens de Grote Solarische Oorlog. Ik wil dit ook eigenlijk niet weten.
Belanghebbende partijen waren de reptiloïden, de Andromedanen en vrijwel zeker ook de Galactische Federatie.
De Aurorianen hadden toen nog amper ruimteschepen, dus hen treft in ieder geval geen enkele blaam.
Bij het sluiten van de vrede werd bepaald, dat dit gebied vooralsnog taboe is voor reptiloïden en Aurorianen.
Pas na de transformatie van onze Aarde en de herbouw van de paradijsplaneet Šolám, wordt dit pact bijgesteld.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
De planeet Thamnis
Thamnis, voluit Uthamnis, Onherbergzame, dampkringloos en waterloos, lijkt qua grootte en kleur op onze Mars.
Maar qua positie op Mercurius, te dicht bij haar zon en daardoor aan de permanente zonzijde onverdraaglijk heet.
Op haar continue schaduwzijde beheren de Aurorianen een enorme ruimtehaven annex observatorium.
Van daaruit bewaken ze de beide andere planeten van dat stelsel. De reptiloïden zijn er vooralsnog niet welkom.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
De planetoïde Fílitron
Dit piepkleine rotslichaam, met een grootste doorsnede van slechts 20 km, ligt op de rand van Solaris Binnen.
De naam Fílitron, tiensnarige harp, dankt het waarschijnlijk aan een rotsformatie met die vorm aldaar.
Fílitron draait in een cirkelvormige baan rond haar ster Türcin, ver verwijderd van haar overige vier planeten.
Op de naar haar ster gekeerde zijde, bouwden de Aurorianen een ruimtehaven, voor observaties en bewaking.

Volgens het pact, is dit in Solaris Binnen vooralsnog het enige hemellichaam, waar de reptiloïden mogen komen.
Landen op en opstijgen vanaf Fílitron dient wel uiterst behoedzaam en uitsluitend vertikaal te geschieden.
Dit om de omloopbaan van dit zeer kleine hemellichaam niet te verstoren en om geen rotaties te veroorzaken.
Al vanaf het begin bleek, dat de Aurorianen vanuit Fílitron nauwelijks iets te observeren of te bewaken hebben.
Alle vier de planeten van dit stelsel zijn immers niet-fysiek bewoond en vallen dus onder het Galactische Bestuur.

Ondanks het gebrek aan zwaartekracht, verveelden de Aurorianen zich op Fílitron al gauw te pletter.
De aanvankelijk uiterst behoedzame toenadering door de reptiloïden was dan ook meer dan welkom.
Met rapportage aan en goedkeuring door het Galactische Bestuur, wordt steeds meer informatie uitgewisseld.
Het begon steeds meer storm te lopen. De ruimtehaven werd dan ook continu uitgebreid tot ontmoetingscentrum.
Er werden ingenieuze luchtsluizensystemen aangelegd, met consequent vacuüm pompen van de buitenste sluizen,
alvorens een ruimteschip opsteeg, om niet onnodig kostbare lucht te laten ontsnappen.
Fílitron zit thans aan de grens van haar capaciteit. Daarom wordt er steeds meer uitgeweken naar Solaris Buiten.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
De planeet Sìtris
Aan de binnenrand van Solaris Buiten bevindt zich de dampkringloze planeet Sìtrís, met 5.000 km doorsnede.
Dit verder onbewoonde hemellichaam wordt met name genoemd in het Tweede Solarische Vredespact.
Dit rotslichaam heeft voldoende capaciteit voor wat voor uitwisseling dan ook tussen reptiloïden en Aurorianen.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Toekomstverwachtingen
Je hoeft geen koffiedik te kunnen kijken om te voorspellen, wat er binnenkort in Solaris gaat gebeuren.
Wat er heden aan de gang is, zegt al voldoende. Zowel elders als op Aarde. En dat is behoorlijk hoopgevend.
Levensvormen ontwikkelen zich continu, deels vanuit hun eigen evolutie, deels geholpen door verder gevorderden.
Patriottisme wijkt voor besef van universele eenheid. Concurrentie en hamsteren wijken voor besef van overvloed.
Argwaan wijkt voor waardering van multiculturele verworvenheden. All-Win-Win wint van Win-Of-Verlies.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website
Kosmische uitwisselingen
Solarische reptiloïden en Aurorianen waarderen steeds meer elkaars cultuur en technologie.
Andromedanen, Aurorianen en Galactisch Bestuur hebben altijd al gehamerd op het behoud van authenticiteit.
De conservatieven van Solaris Buiten willen het liefst in isolement blijven, maar hun aanhang slinkt continu.
Met name jongere reptiloïden erkennen de voordelen van aansluiting bij de Galactische Federatie van Planeten.
Al ruim de helft wil bij ons horen. Het door het Galactische Bestuur vereiste minimum is tweederde.
Alle betrokkenen vereisen keiharde garanties, zoals de totale nucleaire ontwapening van Solaris Buiten.
En aan de andere kant het volledige behoud van alle volstrekt unieke culturen van de Solarische reptiloïden.

Ondertussen blijven Solarische reptiloïden en Aurorianen uitwisselen, goedgekeurd door het Galactische Bestuur.
Compatible computerinterfaces zijn in gebruik genomen, zodat beide culturen steeds meer van elkaar weten.
Ook weten de Solarische reptiloïden al meer van onze Aarde, dan dat wij onszelf, Jezus en Boeddha kennen.

De laatste tijd is het gebruikelijk, dat reptiloïden en Aurorianen bij elke ontmoeting geschenken uitwisselen.
Geschenken afkomstig uit hun beider unieke culturen. Ook wordt er daarbij uitbundig gefeest. En verzucht:
'Waarom kan dit niet gewoon op Aurorion en op Hòvron?'

Vriendschappen, die in alle eeuwigheid niet meer stuk kunnen.
Een groots herenigingfestijn op relatief korte termijn is onafwendbaar. Ik wil daar zeker bij zijn!
Wanneer vieren Duitsers en Nederlanders trouwens samen bevrijdingsfeest?
Beide Solarische oorlogen waren veel heftiger. Hierbij verbleekt de Holocaust volkomen.
▲ Index Pagina

Buitenaards

 ◄ Index Website