Esoterisch versus exoterisch
Bij religie gaat het bij esoterie om de inhoud, dus om de essentie. Bij het exoterische gaat het om de verpakking.
Exoterische religies – en dat zijn de meeste – hebben hiërarchische systemen met geboden en verboden.
Er wordt verteld, wat je mag eten en drinken, hoe en met wie je seks mag hebben. En wie je vijanden horen te zijn.
Volgelingen brengen de meest waanzinnige offers om het ultieme te ervaren. Soms lukt ze dat inderdaad.
Al die regels en methodes zijn dan wegwijzers naar een beleving, die eigenlijk niet onder woorden te brengen is.
Helaas leven velen in de slavernij van hun religie, maar beleven ze nooit datgene, waarvoor die is bedoeld.
Het is alsof ze een geschenk aannemen, uitpakken, het geschenk weggooien en met de verpakking weglopen.
Onze Aarde is te ingewikkeld geworden om nog met het verstand te kunnen begrijpen.
Verpakking kan best mooi en waardevol zijn, maar vaak is het volkomen overbodig of zit het zelfs in de weg.
Als ik iemand een boek geef, dan pak ik het niet eens meer in. Het papiertje wordt toch meteen weggegooid.
Zo beleef ik ook het liefst mijn spiritualiteit – zonder toeters en bellen. In mijn eentje mediteer ik nooit.
Eigenlijk doe ik er helemaal niets voor. Ik leef gewoon. En dan gebeurt er wat er is bedoeld om te gebeuren.
In groepsverband doe ik wel mee met zulke rituelen, maar dan meer om de eenheid met die groep te beleven.
Men staat vaak verbaasd over mijn supergeaardheid en over de krachtige energie, die van mij uitgaat.
Mijn hoofdproces is versmelting met mijn Hoger Zelf, een goddelijke bron van kennis, heelheid en schoonheid.
Zelfs moderne spiritualiteit wemelt vaak van de ingewikkelde methodes, hetgeen bij mij aandoenlijk overkomt.
Er wordt verteld, hoe je moet zitten en ademen en wat je dan allemaal behoort te beleven. En op welke tijdstippen.
Maar dat zie ik als een nieuwigheid, die – voor zover nodig – vanzelf wel overgaat zodra alles meer gaat wennen.
Het is net als bij leren skiën. In het begin ben je constant bezig met technieken en met vallen.
Later wordt skiën even natuurlijk voor jou als lopen. Dan kun je ondertussen van het fraaie landschap genieten.
Of een banaantje eten of een video maken van jouw medeskiërs.
Leren van fouten en successen
Van je fouten leer je het meest, zeggen ze. Nou vind ik het leuk om zoveel mogelijk vraagtekens te plaatsen.
Volgens mij zijn fouten in zoverre leerzaam, dat ze je helpen om ze de volgende keren te vermijden.
Wat heb je aan al die valpartijen? Straks val je nog een keer zodanig, dat je er blijvende schade aan overhoudt.
Je leert het meest van je successen. Uitvinders en kunstenaars bouwen verder aan wat het beste blijkt te werken.
Zo ook met zogenaamd vorige levens. Wij moeten nederig zijn. Iedereen heeft banden met middelmatig bestaan.
Iedereen heeft schaduwkanten, zowel in dit als in andere levens. Iedereen was weleens een oorlogsmisdadiger.
Mocht zoiets jou dwarszitten, zorg dan dat je zo snel mogelijk van dit karma af komt. Er is nog maar weinig tijd.
En ontwikkel compassie. Hoe meer misdadigers transformeren tot lichtwerkers, hoe grondiger onze transformatie.
De beste manier om van je vijanden af te komen, is door hun beste vriend te worden.
Ik identificeer mij zoveel mogelijk met mijn succeslevens, bijvoorbeeld als koning. In deze sleutellevens leef je
bewuster en ben je meer verbonden met je Hoger Zelf, een intelligent kosmisch wezen van schoonheid en liefde.
Als je een lichtwerker bent, dan is je huidige leven een van je belangrijkste sleutellevens. De ultieme prachtkans.
Een sleutelleven op een sleutelplaneet in een sleutelfase. Beter kan het niet! Het hele Universum kijkt naar ons!
Toegegeven, elk leven of wereld is er een, in gelijkwaardigheid en bescheidenheid.
In veel films zijn figuranten dan ook onmisbaar.
|
